Piszę to jako osoba, która na takich projektach zarabia. Aplikacja mobilna to najdroższa rzecz, jaką mała firma może zamówić — i w większości przypadków najmniej potrzebna.
Pomysł wraca regularnie, zwykle po rozmowie ze znajomym z branży albo po obejrzeniu aplikacji dużej sieci. Brzmi nowocześnie, wygląda na krok naprzód i prawie zawsze rozwiązuje problem, którego firma nie ma.
Wyceny na polskim rynku różnią się drastycznie, w zależności od tego, kogo pytasz i co rozumie przez „aplikację”. Najprostsze projekty — katalog, kalkulator, wizytówka — zaczynają się od kilkunastu tysięcy złotych. Aplikacja z logowaniem, powiadomieniami i jakąkolwiek logiką biznesową to już kilkadziesiąt tysięcy, a wersje natywne budowane osobno na iOS i Androida potrafią wejść w setki tysięcy.
Ta rozbieżność sama w sobie jest informacją: w tej kategorii słowo „aplikacja” nie oznacza nic konkretnego, dopóki nie opiszesz funkcji.
Ale najciekawsze zaczyna się po odbiorze. Aplikacja, w przeciwieństwie do strony, wymaga utrzymania z zewnętrznego powodu — nie dlatego, że coś się psuje, tylko dlatego, że Apple i Google zmieniają wymagania. Aplikacja, której nikt nie aktualizuje przez dwa lata, zwyczajnie znika ze sklepu. Do budżetu wdrożenia trzeba więc doliczyć stałą pozycję, która nie kończy się nigdy.
Do tego dochodzą koszty, o których na etapie rozmowy o funkcjach nikt nie pamięta: konta deweloperskie w obu sklepach (u Apple opłacane co roku, u Google jednorazowo) oraz sama publikacja. Aplikacja nie trafia do sklepu wtedy, gdy jest gotowa, tylko wtedy, gdy przejdzie weryfikację — a odrzucenie z powodu drobiazgu w opisie uprawnień albo w polityce prywatności potrafi przesunąć premierę o tydzień. Przy stronie internetowej publikacja to decyzja, którą podejmujesz sam i w dowolnej chwili.
Załóżmy jednak, że budżet jest. Zostaje pytanie, które przesądza sprawę: kto tę aplikację zainstaluje?
Instalacja to nie kliknięcie. To decyzja: wejść do sklepu, znaleźć, pobrać, oddać miejsce w telefonie, zwykle jeszcze założyć konto. Człowiek robi to dla banku, komunikacji miejskiej, sieci, w której kupuje co tydzień. Dla warsztatu, do którego zagląda dwa razy w roku — nie zrobi tego nigdy, choćby aplikacja była znakomita.
I tu leży sedno: aplikacja nie pozyskuje klientów. Aplikacja obsługuje tych, których już masz, i to tylko wtedy, gdy kontaktują się z Tobą regularnie. Jeśli ktoś sprzedaje Ci aplikację jako sposób na nowych klientów, sprzedaje Ci coś innego, niż mówi.
Załóżmy, że aplikacja powstała. Trafia do sklepu i tam zaczyna się część, której nie ma w żadnej ofercie wdrożeniowej.
Sklep z aplikacjami nie jest kanałem pozyskiwania klientów dla lokalnej firmy. Nikt nie przegląda go w poszukiwaniu warsztatu czy gabinetu — ludzie wchodzą tam, gdy już wiedzą, czego szukają, i wpisują nazwę. To znaczy, że o każdej instalacji musisz poinformować sam: mailem, plakatem w lokalu, wpisem w mediach społecznościowych, a najczęściej reklamą, w której płacisz za każde pobranie.
Powstaje więc sytuacja odwrotna do zakładanej. Zamiast aplikacji, która przyprowadza klientów, masz kanał, do którego trzeba dowozić ruch z innych kanałów — i utrzymywać go, żeby nie zniknął ze sklepu. To dokładanie kolejnego szczebla do drabiny, po której i tak trzeba wejść.
W dziewięciu na dziesięć rozmów, które kończą się rezygnacją z aplikacji, potrzeba brzmiała naprawdę tak: „chcemy, żeby klient mógł łatwo coś zrobić z telefonu”. Zamówić, sprawdzić status, umówić wizytę, zobaczyć ofertę.
To wszystko robi dobrze przygotowana strona internetowa, otwierana bez pobierania czegokolwiek. Kosztuje ułamek tej kwoty — realne widełki zebraliśmy w tekście o tym, ile kosztuje strona internetowa dla firmy — działa na każdym urządzeniu, jest widoczna w wyszukiwarce — czego aplikacja nie jest — i nie wymaga niczyjej zgody na publikację.
Jest też rozwiązanie pośrednie, o którym warto wiedzieć: strona przygotowana tak, by dała się dodać do ekranu głównego telefonu i działała podobnie do aplikacji, łącznie z ikoną i pracą przy słabym połączeniu. Nie zastąpi wszystkiego, ale pokrywa większość tego, po co firmy sięgają po aplikację.
Zanim więc zapytasz o wycenę aplikacji, sprawdź prostszą rzecz: otwórz własną stronę na telefonie i spróbuj wykonać na niej to, co miałaby robić aplikacja. Bardzo często okazuje się, że problemem nie jest brak aplikacji, tylko strona, której nikt nigdy nie sprawdził na telefonie — do przejścia jest wtedy zwykła checklista przed uruchomieniem strony, a nie projekt za kilkadziesiąt tysięcy.
Rzadko, ale ma. Cztery sytuacje, w których nie odradzamy:
Jeżeli żaden z tych punktów nie pasuje, aplikacja będzie ładnym projektem, o którym za rok nikt w firmie nie wspomni. Zwykle pierwszym sygnałem jest to, że przestaje się o niej mówić na spotkaniach — a potem, że nikt nie pamięta, kto ma dostęp do konta w sklepie.
Bo odradzenie aplikacji zwykle kończy się mniejszym zleceniem, a mimo to wychodzi taniej dla obu stron. Projekt, który po roku umiera z braku użytkowników, nie jest sukcesem żadnego wykonawcy — jest referencją, której nikt nie chce pokazywać.
Jeśli masz w planach aplikację i chcesz drugą opinię, napisz do mnie. Opowiedz, co klient miałby w niej robić i jak często — na tej podstawie zwykle da się powiedzieć w kwadrans, czy rozmawiamy o aplikacji, czy o stronie, której nikt nie otworzył na telefonie.
